Κάλεσμα

Ενότητα: Αγώνες

Δείτε τα προς μετάφραση κείμενα στην κατηγορία αυτή.

Η Κυκλοφορία του Κοινού

Περίληψη

Αυτό το άρθρο προβαίνει σε θεωρητικές προτάσεις για να βοηθήσει στην κατανόηση ενός αναδυόμενου κομμουνισμού, μιας «επερχόμενης κοινότητας» που δεν είναι ούτε καπιταλιστική, ούτε σοσιαλιστική ούτε αναρχική και εντός της οποίας βρίσκεται η «άυλη εργασία». (1) Το επιχείρημα του άρθρου, εν συντομία έχει ως εξής: Ο Μαρξ θεώρησε ότι ο πυρήνας του καπιταλισμού είναι το εμπόρευμα, ένα αγαθό που παράχθηκε για ανταλλαγή μεταξύ ιδιωτών. Το μοντέλο του για την κυκλοφορία του κεφαλαίου εντόπισε τη μεταμόρφωση του εμπορεύματος σε χρήμα, το οποίο δίνει την εντολή για την απόκτηση περισσότερων πόρων και τον μετασχηματισμό τους σε περισσότερα αγαθά. Οι θεωρητικοί του αυτόνομου Μαρξισμού έδειξαν πως αυτή η κυκλοφορία του κεφαλαίου είναι επίσης και κυκλοφορία των αγώνων, καθώς συναντάει αντιστάσεις σε κάθε του σημείο. Αλλά παρόλο που αυτό το πλαίσιο αποδείχτηκε σημαντικό για την κατανόηση της πολυπλοκότητας του σύγχρονου αντικαπιταλισμού, μας λέει πολύ λίγα για το είδος της κοινωνίας προς την οποία κινούνται αυτοί οι αγώνες, πρόκειται για ένα σημείο που η αυτόνομη παράδοση έχει μείνει κυρίως βουβή. Σήμερα, νέες θεωρητικές προσεγγίσεις για το πλήθος και τη βιοπολιτική πρέπει να αναθεωρήσουν αυτή την σιωπή. Προτείνω ότι ο πυρήνας του κομμουνισμού είναι το κοινό (the common), το αγαθό που παράγεται για να μοιράζεται από κοινού. Ο κύκλος του κοινού (circuit of the common) ιχνογραφεί πως οι διαμοιρασμένοι πόροι παράγουν μορφές κοινωνικής συνεργασίας –ενώσεις- που συντονίζουν τη μετατροπή των περαιτέρω πόρων σε επεκτεινόμενα κοινά. Με βάση τον κύκλο του κεφαλαίου, ο Μαρξ προσδιόρισε διαφορετικά είδη κεφαλαίου- εμπορικό, βιομηχανικό και οικονομικό- που εκτυλίσσονται σε διαφορετικές ιστορικές στιγμές ακόμα και μαζί και συμβάλουν στην συνολική κοινωνική υπαγωγή. Κατ’ αναλογία, εμείς πρέπει να αναγνωρίσουμε διαφορετικές στιγμές στην κυκλοφορία του κοινού. Αυτές περιλαμβάνουν εδαφικά-γήινα κοινά (η συνήθης κοινή χρήση των φυσικών πόρων στις παραδοσιακές κοινωνίες), σχεδιασμένα κοινά (για παράδειγμα, ο κατ’ εντολή σοσιαλισμός και το φιλελεύθερο δημοκρατικό κράτος πρόνοιας), και δικτυακά κοινά (οι ελεύθερες ενώσεις ανοιχτού λογισμικού, peer-to-peer δίκτυα –ομότιμης παραγωγής-, δίκτυα υπολογιστών και τις πολυάριθμες άλλες κοινωνικότητες της τεχνοεπιστήμης). Το κεφάλαιο σήμερα λειτουργεί ως μια συστημική ενότητα του μερκαντιλισμού, των βιομηχανικών και χρηματιστηριακών στιγμών, αλλά το σημείο διοίκησης-εντολής στην σύγχρονη, νεοφιλελεύθερη φάση είναι το χρηματοπιστωτικό κεφάλαιο. Στον εικοστό πρώτο αιώνα ο κομμουνισμός μπορεί, και πάλι κατ’αναλογία, να αποτελέσει ένα όραμα ως μια σύνθετη ενότητα εδαφικών, κρατικών και δικτυακών κοινών, αλλά το στρατηγικό και απαραίτητο σημείο σε αυτό το σύνολο είναι τα δικτυακά κοινά. Αυτά πρέπει ωστόσο, να εξεταστούν στην εξάρτησή τους, και ακόμα στην ενδεχόμενη αντίφαση, με άλλους τομείς των κοινών. Το πλαίσιο ενός σύνθετου κομμουνισμού που βασίζεται στην κυκλοφορία μεταξύ πολλαπλών αλλά κοινών μορφών είναι οι ανοιχτές δυνατότητες για νέους συνδυασμούς ευχάριστων συνηθειών, πλανητικών σχεδίων και αυτόνομων ενώσεων. Ότι ακολουθεί επεκτείνεται σε αυτές τις αινιγματικές παρατηρήσεις.

Διαβάστε όλο το άρθρο σε pdf

Καταλήψεις και Αστική Ανανέωση: Η αλληλεπίδραση των κινημάτων των καταλήψεων με τις στρατηγικές αστικής αναδιάρθρωσης στο Βερολίνο.

Περίληψη

Οι καταλήψεις ως στρατηγική στέγασης και ως εργαλείο των κοινωνικών κινημάτων πόλης συνοδεύει την ανάπτυξη των καπιταλιστικών πόλεων σε όλο των κόσμο. Εμείς ισχυριζόμαστε ότι η δυναμική του κινήματος των καταλήψεων συνδέεται άμεσα με τις στρατηγικές αστικής ανανέωσης που προκαλούν αυτά τα κινήματα όταν οι αστικές περιοχές βρίσκονται σε κρίση. Η ανάλυση της ιστορίας του κινήματος των καταλήψεων στο Βερολίνο, το πολιτικό τους περιεχόμενο και οι επιδράσεις τους στις πολεοδομικές – αστικές πολιτικές από τη δεκαετία του 1970, ξεκάθαρα δείχνουν πως οι μαζικές κινητοποιήσεις στις αρχές της δεκαετίας του 1980 και στις αρχές της δεκαετίας του 1990 αναπτύχθηκαν στο πλαίσιο μετάβασης των περιοχών πολεοδομικής – αστικής ανανέωσης. Η κρίση του πολεοδομικού σχεδιασμού της φορντιστικής πόλης στα τέλη της δεκαετίας του 1970 προκάλεσε το κίνημα των «καταλήψεων συντήρησης» (rehab squatting - Instandbesetzung), το οποίο συνέβαλε σημαντικά στη θεσμοποίηση της «ήπιας - προσεκτικής αστικής ανανέωσης»(cautious urban renewal - behutsame Stadterneuerung). Η δεύτερη ρήξη στην αστική – πολεοδομική ανανέωση του Βερολίνου εμφανίσθηκε το 1989 και το 1990, όταν η ανάγκη αποκατάστασης όλων των περιοχών εντός της πόλης αποτέλεσε μια νέα οικονομική ευκαιρία για τους σχεδιαστές αστικής – πολεοδομικής πολιτικής. Ενώ τη δεκαετία του 1980 το κίνημα των καταλήψεων έγινε κεντρική συνθήκη και πολιτικός παράγοντας της μετάβασης στην ήπια αστική ανανέωση, τη δεκαετία του 1990 το μεγάλης έκτασης κίνημα καταλήψεων -κυρίως στα ανατολικά κομμάτια της πόλης- μπορεί να γίνει καλύτερα κατανοητό ως ένα ξένο στοιχείο στην εποχή της νεοφιλελεύθερης αστικής – πολεοδομικής αναδιάρθρωσης.

Διαβάστε όλο το άρθρο σε pdf

Η Εργασία του Διόνυσου

Περίληψη

Στόχος του βιβλίου αυτού είναι να προτείνει μια πρακτική της χαράς -- της χαράς υπό την έννοια της αύξουσας δύναμης ενός εκτατού κοινωνικού υποκειμένου. H ζωντανή εργασία του υποκειμένου αυτού είναι η χαρά του, η κατάφαση της δικής του δύναμης. «Η εργασία είναι η ζωντανή, μορφοπλαστική φωτιά», έγραψε ο Μαρξ, «είναι η παροδικότητα των πραγμάτων, η προσωρινότητά τους ως διαμόρφωσή τους από τον ζωντανό χρόνο» [1] . Η κατάφαση της εργασίας υπ' αυτή την έννοια είναι η κατάφαση της ίδιας της ζωής.

Διαβάστε όλο το άρθρο σε pdf

Στοχασμοί πάνω στον Tronti

Περίληψη

Μια αποτίμηση του εργατισμού όπως πρωτοεμφανίστηκε, μια κριτική απέναντι σε ορισμένες του εκδοχές και ορισμένες πρότασεις για επικαιροποίηση του με αφορμή μια εισήγηση του Mario Tronti

Διαβάστε όλο το άρθρο σε pdf

Μπροστά στην Καταιγίδα: Μια Κρίση Καθοδόν

Περίληψη

Με το 'Μπροστά στην Καταιγίδα' οι Νεζίκ-Ντωβέ επιχειρούν μια κριτική εξέταση των διαδικασιών που μπορούν να συμβάλλουν --και εντέλει όπως είδαμε πράγματι συνέβαλαν-- στο ξέσπασμα μιας κρίσης του καπιταλιστικού συστήματος στη σημερινή συγκυρία, διερευνόντας παράλληλα τις δυνατότητες που ανοίγονται για την κομμουνιστική προοπτική μέσα από αυτή.

Διαβάστε όλο το άρθρο σε pdf

Σε ΑΥΤΟΝ τον κόσμο και όχι ΑΥΤΟΥ του κόσμου

Περίληψη

Η Ιστορία γράφεται από τους νικητές. Το 1970, ο κομμουνισμός ήταν συνώνυμος του καθεστώτος που υπήρχε στην Σοβιετική ‘Ένωση και άλλα παρόμοια καθεστώτα. Τώρα δεν έχει κάποιο άλλο κοινωνικά αποδεκτό νόημα πέραν της ύπαρξης του στην πάλαι ποτέ Σοβιετική ‘Ένωση και σε παρόμοια καθεστώτα. Για τους ανθρώπους που ζούνε σε πρώην γραφειοκρατικές χώρες έχει γίνει μια λέξη συνώνυμη του μίσους, ένα σύμβολο καταπίεσης (κάτι που είναι κακό από μόνο του) στο όνομα της ελευθερίας (που το κάνει χειρότερο). Υπάρχει μια αντίστοιχη σύγχυση, όμως, και σε Δυτικές χώρες που δεν υπήρξαν ποτέ μέλη του ‘σοσιαλιστικού’ μπλοκ. Στη Γαλλία, για παράδειγμα, η οποία έχει ακόμα ένα επίσημα (μολονότι έχει πάρει την κάτω βόλτα) αποκαλούμενο Κομμουνιστικό Κόμμα, ή στη Βρετανία όπου το ΚΚΜΒ διαλύθηκε μετά το 1991, είναι το ίδιο δύσκολο να θέσεις το κομμουνιστικό ζήτημα όπως και στη Λιθουανία. Επικριτικές απόψεις για τον καπιταλισμό υπάρχουν σωρηδόν στην καθημερινότητα, στα ΜΜΕ και στoν ακαδημαϊκό λόγο, αλλά ο κομμουνισμός πια δεν θεωρείται απειλή ή υπόσχεση ώστε να τύχει σοβαρής αντιμετώπισης. Η σύγχυση συμπληρώνεται και από την αφάνεια.

Διαβάστε όλο το άρθρο σε pdf

Καλοκαίρι 2012,Μια Αναφορά Από Την Ελλάδα

Περίληψη

Μετάφραση του κειμένου "Summer 2012,a report from Greece" του George Caffentzis

Διαβάστε όλο το άρθρο σε pdf

Όταν οι εξεγέρσεις πεθαίνουν

Περίληψη

Σε μια μέλλουσα επαναστατική περίοδο, οι πιο ύπουλοι και οι πιο επικίνδυνοι υπερασπιστές του καπιταλισμού δε θα είναι άνθρωποι που θα φωνάζουν συνθήματα υπέρ του κεφαλαίου ή του κράτους, αλλά αυτοί που έχουν απόλυτη γνώση της πιθανότητας μιας ολικής ρήξης. Δεν πρόκειται να εγκωμιάζουν τις τηλεοπτικές διαφημήσεις ή την κοινωνική υποταγή, αλλά θα προτείνουν να αλλάξουμε τη ζωή… γι’ αυτό το σκοπό όμως, θα μας καλούν να χτίσουμε ένα πραγματικά δημοκρατικό κράτος πρώτα… Αν κατορθώσουν να πάρουν τα ηνία της κατάστασης, και η δημιουργίας μιας τέτοιας νέας πολιτικής μορφής καταναλώσει την ενέργεια των ανθρώπων, αποχαιρετίστε τις ριζοσπαστικές ουτοπίες και, με τα μέσα να γίνονται σκοπός, η επανάσταση θα μετατραπεί γι’ ακόμη μια φορά σε ιδεολογία. Εναντίον τους, και φυσικά εναντίον της ανοιχτά καπιταλιστικής αντίδρασης, ο μόνος δρόμος για την νίκη των προλεταρίων θα είναι ο πολλαπλασιασμός των συνεκτικών κομμουνιστικών πρωτοβουλιών, που εντελώς φυσικά θα κατηγορηθούν ως αντιδημοκρατικές ή ακόμα κι ως …”φασιστικές”. Ο αγώνας για την εγκαθίδρυση χώρων και στιγμών απελευθέρωσης και συλλογικής λήψης αποφάσεων, είναι που καθιστούν εφικτή την αυτονομία του κινήματος, και θ’ αποδειχθεί αδιαχώριστος από τα πρακτικά μέτρα που θα παρθούν με στόχο την αλλαγή της ζωής.

Διαβάστε όλο το άρθρο σε pdf

Η τωρινή στιγμή

Περίληψη

Τα βασικά στοιχεία μιας θεωρίας της κομμουνιστικοποίησης τοποθετούνται στο παρόν, ειδάλλως το να μιλάμε για κομμουνιστικοποίηση είναι μια ανούσια δραστηριότητα πολιτικής φαντασίας. Το να αντιλαμβανόμαστε την επανάσταση σαν κομμουνιστικοποίηση έγκειται στην τωρινή κατανόηση του γεγονότος ότι το να αγωνιζόμαστε σαν τάξη αποτελεί το όριο της ταξικής πάλης. Αυτό είναι το κρίσιμο βήμα. Το να κάνουμε το βήμα αυτό είναι ο μοναδικός τρόπος να μιλήσουμε σήμερα για την επανάσταση σαν κομμουνιστικοποίηση με τρόπο που να συνδέεται με τους τωρινούς αγώνες.

Διαβάστε όλο το άρθρο σε pdf

ενότητες

τελευταίες μεταφράσεις

προς μετάφραση

Τα κείμενα με το προς μετάφραση είναι σε διαδικασία μετάφρασης