Κάλεσμα

Ενότητα: Κοινά - Περιφράξεις

Δείτε τα προς μετάφραση κείμενα στην κατηγορία αυτή.

Επανεξετάζοντας τις Περιφράξεις: Χώρος, Υποκειμενικότητα και Κοινά

Περίληψη

Ενώ οι έννοιες των «περιφράξεων» και των «κοινών» γίνονται όλο και πιο δημοφιλής στην κριτική γεωγραφία, έχουν γίνει παρόλα αυτά λίγες προσπάθειες για να τις σκεφτούμε μαζί. Αυτό λοιπόν το κείμενο καθορίζει μια διαλεκτική των περιφράξεων-κοινών ως τρόπο σκέψης μέσω των σύγχρονων διαδικασιών αποκλεισμού, βίας και ετερότητας. Εμείς, εξετάζουμε τι διακυβεύεται μέσω μιας γεωγραφικής ανάγνωσης των περιφράξεων, που σημαίνει ότι αναζητουμε τη διαδικασία μέσω της οποίας ο νεοφιλελευθερισμός λειτουργεί μέσω συγκεκριμένων μορφών χωρικότητας και υποκειμενικότητας. Με αυτόν τον τρόπο αντιμετωπίζουμε τις χωρικότητες της περιφράξεις των «άλλων»: στρατηγικές και πρακτικές των σχέσεων που παράγουν τα κοινά (commoning), οι οποίες συναρθρώνουν πιο περιεκτικούς, δίκαιους και βιώσιμους χώρους. Εξετάζουμε την υλικότητα των περιφράξεων σε ένα ευρύ φάσμα χώρων, από τις διαδικασίες εγκατάστασης τειχών έως σε μια πιο ουσιαστική εκτίμηση των ποικίλων συναρθρώσεων των περιφράξεων τόσο σε υλικό επίπεδο όσο και στο επίπεδο των υποκειμενικοτήτων. Συνεχίζουμε, εξερευνώντας τις καταγραφές των περιφράξεων στο ανθρώπινο σώμα, εξετάζοντας το δίκαιο και τη βιοπολιτική. Ως συμπέρασμα, εξερευνούμε τις εφαρμογές αυτών των ισχυρισμών στην κριτική γεωγραφία.

Διαβάστε όλο το άρθρο σε pdf

Καλοκαίρι 2012,Μια Αναφορά Από Την Ελλάδα

Περίληψη

Μετάφραση του κειμένου "Summer 2012,a report from Greece" του George Caffentzis

Διαβάστε όλο το άρθρο σε pdf

Φεμινισμός, Οικονομία και Μέλλον των Κινημάτων Occupy

Περίληψη

Μία συνέντευξη του Max Haiven με την Silvia Federici

Διαβάστε όλο το άρθρο σε pdf

Ο Μαρξισμός μετά το Θάνατο του Χρυσού

Περίληψη

Η απονομισματοποίηση ή ο «θάνατος» του χρυσού δεν οδηγεί ούτε σε μία μετάβαση του καπιταλισμού σε ένα hyper-συμβολικό κοινωνικό σύστημα πέρα της εργασίας και της εκμετάλλευσης ούτε στο τέλος του Μαρξισμού ως θεωρία και πράξη της ταξικής πάλης. Λοιπόν, καταλήγω A luta continua!

Διαβάστε όλο το άρθρο σε pdf

Μητρόπολη

Περίληψη

H μητρόπολη είναι για το πλήθος ότι ήταν το εργοστάσιο για την βιομηχανική εργατική τάξη. Η μητρόπολη μπορεί να θεωρηθεί αρχικά ως ο σκελετός και ο μυελός του πλήθους, δηλαδή ως το χτισμένο περιβάλλον που υποστηρίζει την δραστηριότητα του πλήθους και το κοινωνικό περιβάλλον που αποτελεί την δεξαμενή και το σύνολο των δεξιοτήτων επιρροής, κοινωνικών σχέσεων, συνηθειών, επιθυμιών, γνώσεων, και κυκλοφορίας κουλτουρών. Η μητρόπολη όχι μόνο εγγράφει και επανενεργοποιεί το παρελθόν του πλήθους -υποταγή, πόνος και αγώνες- αλλά επίσης θέτει τις συνθήκες, θετικές και αρνητικές, για το μέλλον του.

Διαβάστε όλο το άρθρο σε pdf

Η δημιουργία των Αστικών Κοινών

Περίληψη

Η πόλη είναι το μέρος όπου ανακατεύονται άνθρωποι όλων των ειδών και των τάξεων, ωστόσο άλλοτε με απρόθυμο και άλλοτε με αγωνιστικό τρόπο, και δημιουργούν μια κοινή αν και διαρκώς μεταβαλλόμενη και παροδική ζωή. Τα κοινά χαρακτηριστικά (commonality) αυτής της ζωής αποτελούν εδώ και πολύ καιρό αντικείμενο σχολιασμού από πολεοδόμους όλων των αποχρώσεων και αυτό το συναρπαστικό θέμα αποτελεί αντικείμενο για ένα ευρύ φάσμα από υποβλητικά γραπτά και αναπαραστάσεις (σε μυθιστορήματα, ταινίες, πίνακες ζωγραφικής, βίντεο, και παρόμοια), τα οποία επιχειρούν να αντιληφθούν τον χαρακτήρα αυτής της ζωής (ή τον ειδικό χαρακτήρα της ζωής σε μια συγκεκριμένη πόλη σε ένα συγκεκριμένο τόπο και χρόνο) και τα βαθύτερα νοήματά της. Επίσης στην μακρά ιστορία της ουτοπικής πολεοδομίας, έχουμε καταγράψει πάσης φύσεως ανθρώπινες προσδοκίες να φτιάξουν την πόλη με μια διαφορετική εικόνα, περισσότερο «με την επιθυμία της καρδιάς μας» όπως θα το έθετε ο Park. Η πρόσφατη αναβίωση της έμφασης στην υποτιθέμενη απώλεια των αστικών κοινών χαρακτηριστικών αντανακλά τις φαινομενικά βαθιές επιπτώσεις από το πρόσφατο κύμα ιδιωτικοποιήσεων, περιφράξεων, ελέγχων στο χώρο, αστυνόμευσης, και επιτήρησης πάνω στις ποιότητες της ζωής στην πόλη, με μια γενική έννοια, και ειδικότερα πάνω στη δυνατότητα να χτιστούν ή να ανασταλούν νέες μορφές κοινωνικών σχέσεων (νέα κοινά) εντός της αστεακής διαδικασίας που επηρεάζεται εάν δεν κυριαρχείται από τα συμφέροντα της καπιταλιστικής τάξης. Όταν οι Νέγκρι και Χαρντ, για παράδειγμα, ισχυρίζονται ότι θα πρέπει να δούμε «την μητρόπολη ως το εργοστάσιο για την παράγωγη του κοινού», το προτείνουν αυτό ως ένα σημείο εισόδου για αντικαπιταλιστική κριτική και πολιτικό ακτιβισμό. Όπως το δικαίωμα στην πόλη, έτσι και αυτή η ιδέα ακούγεται ελκυστική και ενδιαφέρουσα, αλλά τι στην πραγματικότητα σημαίνει; Και πως αυτή σχετίζεται με την μακρά ιστορία επιχειρημάτων και συζητήσεων που αφορούν την δημιουργία και αξιοποίηση των πόρων κοινής ιδιοκτησίας;

Διαβάστε όλο το άρθρο σε pdf

Οι νέες αστικές περιφράξεις

Περίληψη

Η συνεχιζόμενη κρίση του παγκόσμιου καπιταλισμού υπηρετεί την ένταση των τελευταίων τεσσάρων δεκαετιών νεοφιλελεύθερης αναδιάρθρωσης των πόλεων σε όλο τον κόσμο. Σε αυτό το άρθρο μελετώ κριτικά τον ακαδημαϊκό λόγο για την νεοφιλελευθεροποίση των πόλεων, ο οποίος συχνά δεν εξετάζει ή υποτιμά την επικράτηση των σύγχρονων αστικών περιφράξεων. Ο σκοπός μου είναι διπλός: να συνθέσω τις θεωρίες των παλαιών και νέων περιφράξεων με πιο οικεία εργαλεία σχετικά με τη νεοφιλελεύθερη διαδικασία στις πόλεις, και έπειτα να εφαρμόσω αυτό το πλαίσιο στην εμπειρία της στέγασης στην Βρετάνια τις τελευταίες τέσσερις δεκαετίες. Με αυτόν τον τρόπο, ισχυρίζομαι ότι οι περιφράξεις δεν αποτελούν απλώς μια αλληγορία για της σύγχρονες διαδικασίες και πολιτικές που αφορούν τις πόλεις αλλά επίσης παρέχουν μια εξήγηση για το τι συμβαίνει. Το άρθρο καταλήγει με ορισμένες σύντομες σκέψεις πάνω στο πως οι σημερινοί «commoners των πόλεων» μπορούν να αμφισβητήσουν τις νέες περιφράξεις των πόλεων βρίσκοντας κοινά ζητήματα, οράματα και πρακτικές για τα «νέα αστικά κοινά»

Διαβάστε όλο το άρθρο σε pdf

Από το δημόσιο πανεπιστήμειο στο κοινοτικό πανεπιστήμειο

Περίληψη

Όταν παράγονται, τέτοιες καινοτομίες δεν είναι αποτέλεσμα αθροισμάτων αλλοπρόσαλων συλλογισμών, αλλά μια αλληλοδιείσδυση: επαφή, κοινωνικά κινήματα, προσσέγγιση επιστήμης και γνώσης που παράγεται στο πανεπιστήμιο στις κοινωνικές αναγκαιότητες (το σχολείο της πολιτικής εκπαίδευσης Florestan Fernandes του Κινήματος των Ακτημόνων της Βραζιλίας είναι ένα παράδειγμα) και αντίθετα, η συμπερίληψη - υπό την αυστηρή έννοια του όρου - μη πανεπιστημιακών γνώσεις στο πανεπιστήμιο ως θεσμική κουλτούρα που εκτιμά και προωθεί την επέκταση προς την αντίθετη κατεύθυνση.

Διαβάστε όλο το άρθρο σε pdf

ενότητες

τελευταίες μεταφράσεις

προς μετάφραση

Τα κείμενα με το προς μετάφραση είναι σε διαδικασία μετάφρασης