Κάλεσμα

Ενότητα: Τέχνη

Δείτε τα προς μετάφραση κείμενα στην κατηγορία αυτή.

Μεταφορντισμός – ηθική – πολιτική

Περίληψη

Ο «Γενικός Νους» —«η σκέψη που επιθυμεί και η επιθυμία που σκέπτεται»— δείχνει το πολιτικό του πρόσωπο με την εύλογη απαίτηση ενός καθολικού βασικού εισοδήματος και με την άρνηση κάθε δικαιώματος πνευματικής ιδιοκτησίας πάνω στα προϊόντα του κοινού εκείνου πόρου που είναι το ανθρώπινο μυαλό. Μένουμε με το πιο ακανθώδες πρόβλημα μπροστά μας: πώς να οργανώσουμε μια πολλαπλότητα «κοινωνικών ατόμων» που, προς το παρόν, φαίνεται τεμαχισμένη, καταστατικά εκτεθειμένη στον εκβιασμό— εν ολίγοις, αγνώριστη; Η μαζική διανοητικότητα δυσκολεύεται να μετατρέψει την παραγωγική της δύναμη σε πολιτική δύναμη. Το υπ’ αριθμό 1 ζήτημα στην ημερήσια διάταξη είναι αυτό των μορφών αγώνα. Όποιος θεωρεί ότι ο εντοπισμός των μορφών αγώνα (απεργία, σαμποτάζ κ.λπ.) είναι απλώς τεχνικό πρόβλημα, ένα απλό παρεπόμενο ενός πολιτικού προγράμματος, είναι ανόητος. Αντίθετα, η συζήτηση των μορφών αγώνα είναι το πιο λεπτό ζήτημα, είναι πραγματικά το κριτήριο για την αξία οποιασδήποτε πολιτικής θεωρίας κατά μία έννοια. Επιχειρηματικότητα, κοινή γνώση, δυνατότητα συσχέτισης και αλληλεπίδρασης: αυτά τα «επαγγελματικά χαρίσματα» του μετα-φορντικού πλήθους πρέπει να γίνουν επίφοβα όργανα πίεσης. Τα βασικά αιτήματα —με δυο λόγια, το «τι θέλουμε»— εξαρτάται εξ ολοκλήρου από το «τι μπορούμε να κάνουμε» για να τροποποιήσουμε τους συσχετισμούς δύναμης μέσα σε αυτή τη δεδομένη κοινωνική οργάνωση στο χώρο και στο χρόνο. Όλα εξαρτώνται, δηλαδή, από την ανοιχτόμυαλη εφεύρεση νέων «απεργιακών φρουρών» (picketings) και νέων «εσωτερικών διαμαρτυριών» που να είναι αντίστοιχα με την επικρατούσα ευελιξία και με το μοντέλο συσσώρευσης που βασίζεται στο Γενικό Νου

Διαβάστε όλο το άρθρο σε pdf

Eυέλικτος σεξισμός

Περίληψη

Σύμφωνα με τη συγγραφέα, στην αντιπαράθεση γύρω από τον Μοντερνισμό και τον Μεταμοντερνισμό, και οι δύο πλευρές διεκδικούν τον φεμινισμό ως δικό τους. Επιπλέον, η κάθε πλευρά προσφέρει δυνατότητες για τις φεμινίστριες. Ο Μεταμοντερνισμός εμπερικλείει την εν δυνάμει δημοκρατία μιας ποικιλότητας φωνών και οπτικών, ενώ από την άλλη, ο Μοντερνισμός στρέφεται προς την πρόοδο και την αλλαγή. Ταυτόχρονα όμως, και παρά τα θέλγητρα που και οι δύο φαίνεται να προσφέρουν -τουλάχιστον στη ρητορική τους-, τόσο ο μεταμοντερνισμός όσο και ο μοντερνισμός, παραμένουν τόσο συχνά και τόσο πεζά πατριαρχικοί. Αν υπάρχει ένα πράγμα που να έχει σαφώς επιδείξει την ευελιξία του, σε μια εποχή στην οποία αποδίδεται συνολικά αυτό το επίθετο, είναι ο σεξισμός.

Διαβάστε όλο το άρθρο σε pdf

Οι καταστασιακοί και τα Occupy κινήματα

Περίληψη

Σύνδεση των Καταστασιακών και των κινημάτων Occupy στις ΗΠΑ. Κριτική σε αρθρογράφους που καυτηριάζουν τους καταστασιακούς."Αποκατάσταση" της σημασίας τους και των πρακτικών τους και πως εμπνέουν ακόμα και σήμερα.

Διαβάστε όλο το άρθρο σε pdf

Επισφαλής Ραψωδία: Σημειοκαπιταλισμός και οι παθολογίες της μετα-αλφα γενιάς

Περίληψη

Μια άπειρη σειρά διακλαδώσεων: με αυτό τον τρόπο είναι που μπορούμε να πούμε την ιστορία της ζωή μας, τις αγάπες μας, αλλά επίσης και την ιστορία των εξεγέρσεων μας, των ηττών μας και την παλινορθώσεων της τάξης. Σε κάθε δεδομένη στιγμή διαφορετικά μονοπάτια ανοίγονται μπροστά μας, και συνεχώς μας παρουσιάζονται με την εναλλακτική να πάμε εδώ ή εκεί. Στη συνέχεια θα αποφασίσουμε, να αποκόψουμε από ένα σύνολο άπειρων πιθανοτήτων να τα και να επιλέξουμε ένα μόνο δρόμο. Αλλά μπορούμε πραγματικά να επιλέξουμε; Είναι πραγματικά ζήτημα επιλογής, όταν πάμε εδώ και όχι εκεί; Είναι πραγματικά μια επιλογή, όταν οι άνθρωποις πηγαίνουν στα εμπορικά κέντρα, όταν οι επαναστάσεις μετατρέπονται σε σφαγές, όταν τα έθνη μπαίνουν σε πόλεμο; Δεν είμαστε εμείς που αποφασίζουμε, αλλά οι αλληλουχίες: μηχανές για την απελευθέρωση των επιθυμιών και μηχανισμοί ελέγχου επί του φαντασιακού. Η βασική διακλάδωση είναι πάντα αυτή: ανάμεσα στις μηχανές για την απελευθέρωση της επιθυμίας και τους μηχανισμούς του ελέγχου επί του φαντασιακού. Στην εποχή της ψηφιακής μετάλλαξης, οι τεχνικές κι οι αυτοματισμοί αποκτούν τον έλεγχο της κοινωνικής ψυχής. Ο Franco Berardi Bifo είναι ένας σύγχρονος συγγραφέας, θεωρητικός των μέσων -και ακτιβιστής των μέσων. Ίδρυσε το περιοδικό A / Traverso (1975-1981) και ήταν μέρος του προσωπικού του Ράδιο Αλίκη, ο πρώτος ελεύθερος πειρατικός ραδιοφωνικός σταθμός στην Ιταλία (1976-1978). Είναι συγγραφέας πολλών βιβλίων, συμπεριλαμβανομένων Cyberpunk, The Panther and the Rhizome, Politics of Mutation, Philosophy and Politics in the Twilight of Modernity, and The Factory of Unhappiness. Αυτή τη στιγμή συνεργάζεται με το περιοδικό Derive Approdi καθώς και διδάσκει κοινωνική ιστορία της επικοινωνίας στην Accademia di Belle Arti στο Μιλάνο.

Διαβάστε όλο το άρθρο σε pdf

Τατλίν: Ο μέγας ηλίθιος...

Περίληψη

Κριτική προσέγγιση του έργου και του ρόλου του Βλαντιμίρ Τατλίν

Διαβάστε όλο το άρθρο σε pdf

Η Χειραφέτηση του Σημείου: Ποίηση και Οικονομία στον Εικοστό Αιώνα.

Περίληψη

Γλώσσα και Οικονομία. Σημείο και Αναφορά. Ποίηση η γλώσσα της υπερβολής που ανιχνεύει απεραντότητες πέρα από το χρηματοπιστωτικό καπιταλισμό. Και το κίνημα στην επικοινωνία με την δυνητικότητα του άπειρου.

Διαβάστε όλο το άρθρο σε pdf

Η Παλιά Τέχνη του Κουκλοθεάτρου στην Νέα Παγκόσμια Τάξη

Περίληψη

Κείμενο για την τέχνη του κουκλοθεάτρου στα πλαίσια της μετα-ΜΠΟΥΣ εποχής. Περιλαμβάνει εκτενή κομμάτια του παλαιότερου "Η Ριζοσπαστικότητα Του Κουκλοθεάτρου" (1990)

Διαβάστε όλο το άρθρο σε pdf

ενότητες

τελευταίες μεταφράσεις

προς μετάφραση

Τα κείμενα με το προς μετάφραση είναι σε διαδικασία μετάφρασης