Κάλεσμα

Σύνολο κειμένων από xaris xaris 152

Πώς ο Μαρξ δεν ανακάλυψε το νόμο της πτωτικής τάσης του ποσοστού κέρδους

Περίληψη

Στο έργο του Μαρξ δεν ανευρίσκεται κάποια τελική παρουσίαση της θεωρίας του για τις κρίσεις. Αντιθέτως, υπάρχουν διάφορες προσεγγίσεις που προορίζονται να εξηγήσουν τις κρίσεις. Στον εικοστό αιώνα, σημείο εκκίνησης για τις συζητήσεις σχετικά με μαρξιστική θεωρία της κρίσης ήταν ο τρίτος τόμος του Κεφαλαίου, το χειρόγραφο του οποίου γράφτηκε το 1864-1865. Αργότερα, η προσοχή στρέφεται προς τις θεωρητικές αναπτύξεις περί κρίσης στις Θεωρίες για την Υπεραξία, που γράφτηκαν κατά την περίοδο μεταξύ 1861 και 1863. Τέλος, ήρθαν στο προσκήνιο και τα Grundrisse του 1857-1858, τα οποία σήμερα για πολλούς συγγραφείς παίζουν κεντρικό ρόλο για την κατανόηση της θεωρίας του Μαρξ για τις κρίσεις. Έτσι, ξεκινώντας απ’ το Κεφάλαιο, η συζήτηση μετατόπισε σταδιακά την έμφαση σε παλαιότερα κείμενα. Με την Marx Engels Gesamtausgabe (MEGA), το σύνολο των οικονομικών κειμένων που έγραψε ο Μαρξ ανάμεσα στα τέλη της δεκαετίας του 1860 και τα τέλη της δεκαετίας του 1870 είναι πλέον διαθέσιμα. Μαζί με τις επιστολές του, τα κείμενα αυτά επιτρέπουν να διαμορφώσουμε μια εικόνα για την ανάπτυξη της θεωρητικής σκέψης του Μαρξ για την κρίση μετά το 1865.

διαβάστε όλο το κείμενο εκτύπωση κειμένου

Ο αριθμός του συλλογικού θηρίου. Επί της ουσίας της αξίας στην εποχή των θεσμών κατάταξης και αξιολόγησης.

Περίληψη

Για τη μέτρηση της αξίας με παραδείγματα από οικονομία πανεπιστημίων, διαδικτύου, τέχνης και οίκων αξιολόγησης. Η διεύρυνση της έννοιας της αξίας και η ιστορικότητα της.

διαβάστε όλο το κείμενο εκτύπωση κειμένου

Μπορούμε Να Αντέξουμε Τον Καπιταλισμό;

Περίληψη

Μπορούμε να συνεχίσουμε με το καπιταλιστικό οικονομικό μοντέλο; Πόσο ακόμα μπορεί να αντέξει ο καπιταλισμός

διαβάστε όλο το κείμενο εκτύπωση κειμένου

Οι νέες αστικές περιφράξεις

Περίληψη

Η συνεχιζόμενη κρίση του παγκόσμιου καπιταλισμού υπηρετεί την ένταση των τελευταίων τεσσάρων δεκαετιών νεοφιλελεύθερης αναδιάρθρωσης των πόλεων σε όλο τον κόσμο. Σε αυτό το άρθρο μελετώ κριτικά τον ακαδημαϊκό λόγο για την νεοφιλελευθεροποίση των πόλεων, ο οποίος συχνά δεν εξετάζει ή υποτιμά την επικράτηση των σύγχρονων αστικών περιφράξεων. Ο σκοπός μου είναι διπλός: να συνθέσω τις θεωρίες των παλαιών και νέων περιφράξεων με πιο οικεία εργαλεία σχετικά με τη νεοφιλελεύθερη διαδικασία στις πόλεις, και έπειτα να εφαρμόσω αυτό το πλαίσιο στην εμπειρία της στέγασης στην Βρετάνια τις τελευταίες τέσσερις δεκαετίες. Με αυτόν τον τρόπο, ισχυρίζομαι ότι οι περιφράξεις δεν αποτελούν απλώς μια αλληγορία για της σύγχρονες διαδικασίες και πολιτικές που αφορούν τις πόλεις αλλά επίσης παρέχουν μια εξήγηση για το τι συμβαίνει. Το άρθρο καταλήγει με ορισμένες σύντομες σκέψεις πάνω στο πως οι σημερινοί «commoners των πόλεων» μπορούν να αμφισβητήσουν τις νέες περιφράξεις των πόλεων βρίσκοντας κοινά ζητήματα, οράματα και πρακτικές για τα «νέα αστικά κοινά»

διαβάστε όλο το κείμενο εκτύπωση κειμένου

Μετά το τέλος της αντιπροσώπευσης, ανυπακοή και διαδικασίες υποκειμενοποίησης

Περίληψη

Οι συλλογικές μορφές των σύγχρονων πολιτικών κινητοποιήσεων, είτε πρόκειται για αστεακές εξεγέρσεις είτε για συνδικαλιστικούς αγώνες, είτε είναι ειρηνικές είτε είναι βίαιες, διαπερνώνται από την ίδια προβληματική: την άρνηση της αντιπροσώπευσης, τον πειραματισμό και την επινόηση μορφών οργάνωσης και έκφρασης που έρχονται σε ρήξη με την παραδοσιακή πολιτική η οποία θεμελιώθηκε στην ανάθεση της εξουσίας και της αντιπροσώπευσης είτε του λαού είτε των τάξεων. Η άρνηση ανάθεσης της αντιπροσώπευσης είτε αυτού που μπορεί να θεωρηθεί ότι ανήκει στα κόμματα και τα συνδικάτα είτε αυτού που μπορεί να θεωρηθεί ότι ανήκει στο κράτος, έλκει την καταγωγή της από τη νέα αντίληψη σχετικά με την πολιτική δράση, που προέρχεται από την «επανάσταση» του ’68.

διαβάστε όλο το κείμενο εκτύπωση κειμένου

Η Χειραφέτηση του Σημείου: Ποίηση και Οικονομία στον Εικοστό Αιώνα.

Περίληψη

Γλώσσα και Οικονομία. Σημείο και Αναφορά. Ποίηση η γλώσσα της υπερβολής που ανιχνεύει απεραντότητες πέρα από το χρηματοπιστωτικό καπιταλισμό. Και το κίνημα στην επικοινωνία με την δυνητικότητα του άπειρου.

διαβάστε όλο το κείμενο εκτύπωση κειμένου

Αφερέγγυοι εργάτες του κόσμου

Περίληψη

Τα αυθόρμητα πολιτικά γεγονότα είναι δυνατόν να συμβούν ανά πάσα στιγμή, αν και δεν είναι εύκολο να προβλέψεις πού και πότε θα πυροδοτηθούν. Νομίζω ότι αν το κίνημα Occupy είχε ξεπηδήσει ένα χρόνο ή έξι μήνες νωρίτερα, δεν θα είχε μαζικοποιηθεί και διαδοθεί με τον ίδιο τρόπο. Ένας παράγοντας ήταν η “αργοπορία” στα κινηματικά πράγματα των ΗΠΑ – πότε, αναρωτιόμασταν όλοι, θα αρχίσουμε να βλέπουμε και στην Αμερική τις παγκόσμιες κοινωνικές αντιδράσεις; Ένας δεύτερος παράγοντας ήταν η, έντονη πλέον, λαϊκή απέχθεια προς την μονοπώληση της πολιτικής σφαίρας από την Wall Street. Λίγες μόλις εβδομάδες πριν την κατάληψη, ο Doug Henwood και η Liza Featherstone έστειλαν κάποιες προσκλήσεις σε συγκεκριμένους αριστερούς νεοϋορκέζους για μια συζήτηση με τίτλο “Γιατί Να Ασχοληθούμε Άλλο;”. Η συζήτηση αυτή είχε σκοπό να επικοινωνήσει, ή να κατευνάσει, τα αισθήματα απόγνωσης που διακατείχαν πολλούς από μας όσον αφορά το τι μέλλει γενέσται εδώ πέρα. Δε χρειάζεται καν να αναφέρω ότι η ψυχολογία μας έκανε στροφή 180 μοιρών κατά τους τελευταίους μήνες. Ζω στις ΗΠΑ εδώ και 30 χρόνια και δεν έχω ξαναδεί τίποτα που να πλησιάζει την ορμή και τη δυναμική του σημερινού κινήματος. Αυτά τα 30 χρόνια ανήκαν όλα στη Wall Street, τα επόμενα 30 μπορούν και πρέπει να ανήκουν σε μας αν το κίνημα Occupy καταφέρει να διατηρήσει την ενέργεια και την δημιουργικότητά του.

διαβάστε όλο το κείμενο εκτύπωση κειμένου

Επανεξετάζοντας το Κεφάλαιο υπό το φως των «Grundrisse»

Περίληψη

Η κριτική κοινωνική θεωρία δεν ακολούθησε τους εκτεταμένους κοινωνικούς μετασχηματισμούς σε παγκόσμιο επίπεδο κατά την διάρκεια των τριών τελευταίων δεκαετιών που διανύουμε. Την σφοδρή και γόνιμη αναγέννηση της Μαρξιστικής σκέψης και επιστημολογίας των δεκαετιών του ’60 και του ’70 επακολούθησε μία σταθερή στροφή απομάκρυνσης από τον Μαρξισμό από την πλευρά αρκετών θεωρητικών. Η σφαίρα της διανόησης κυριαρχήθηκε από μεταμοντέρνες και ματαστρουκτουραλιστικές προσεγγίσεις που εμφανίζονταν σε πολλούς ως εύλογες κριτικές του Μαρξισμού. Ωστόσο κατέστη όλο και πιο σαφές ότι αυτού του είδους οι προσεγγίσεις δεν αντιλαμβάνονται επαρκώς την σημερινή εποχή. Αποτυγχάνουν να διαφωτίσουν τις βασικές ιστορικές αλλαγές που έχουν αναδιαρθρώσει τον κόσμο στις πρόσφατες δεκαετίες. Ακόμη και μεγάλοι στοχαστές, όπως ο Χάμπερμας, ο Φουκό και ο Ντεριντά εμφανίζονται τώρα ως θεωρητικοί μιας φθίνουσας ιστορικής κοινωνικής διαμόρφωσης - του παρακμάζοντος Φορντισμού. Οι κριτικές τους προσεγγίσεις διασαφηνίζουν όλο και λιγότερο το σύγχρονο κοινωνικό σύμπαν.

διαβάστε όλο το κείμενο εκτύπωση κειμένου

ενότητες

τελευταίες μεταφράσεις

προς μετάφραση

Τα κείμενα με το προς μετάφραση είναι σε διαδικασία μετάφρασης