Κάλεσμα

Από το δημόσιο πανεπιστήμειο στο κοινοτικό πανεπιστήμειο

Περίληψη

Όταν παράγονται, τέτοιες καινοτομίες δεν είναι αποτέλεσμα αθροισμάτων αλλοπρόσαλων συλλογισμών, αλλά μια αλληλοδιείσδυση: επαφή, κοινωνικά κινήματα, προσσέγγιση επιστήμης και γνώσης που παράγεται στο πανεπιστήμιο στις κοινωνικές αναγκαιότητες (το σχολείο της πολιτικής εκπαίδευσης Florestan Fernandes του Κινήματος των Ακτημόνων της Βραζιλίας είναι ένα παράδειγμα) και αντίθετα, η συμπερίληψη - υπό την αυστηρή έννοια του όρου - μη πανεπιστημιακών γνώσεις στο πανεπιστήμιο ως θεσμική κουλτούρα που εκτιμά και προωθεί την επέκταση προς την αντίθετη κατεύθυνση.

διαβάστε όλο το κείμενο εκτύπωση κειμένου

Από το Çayönü στο Çatalhöyük, ανάδυση και ανάπτυξη μιας ισότιμης κοινωνίας, Bernhard Brosius

Περίληψη

Η μετάφραση που ακολουθεί αποτελεί την ερμηνεία του συγγραφέα του άρθρου Bernhard Brosius, πάνω στα αρχαιολογικά ευρήματα της νεολιθικής αρχαιολογικής θέσης Çatalhöyük (Τσαταλχογιούκ) στην Ανατολία, μετά από μελέτη πάνω σε 50 χρόνια ανασκαφών που γίνονται στην περιοχή. Οι ανασκαφές στο Çatalhöyük συνεχίζονται και σήμερα και είναι μία από τις μεγαλύτερες αρχαιολογικές έρευνες παγκοσμίως. Μοναδικά αρχαιολογικά ευρήματα δίνουν τη δυνατότητα να αναπαρασταθεί ο τρόπος ζωής στην κοινωνία του Çatalhöyük, που δημιουργήθηκε μετά την ‘κοινωνική επανάσταση’ περίπου στα 7.400 π.Χ. και διήρκεσε ειρηνικά για περίπου 1.400 χρόνια. Ο Brosius εξηγεί με λεπτομέρεια πως τα αρχαιολογικά ευρήματα δείχνουν ότι δεν υπήρχαν τάξεις, εκμετάλλευση, πόλεμοι ή διακρίσεις μεταξύ αντρών και γυναικών. Μέρος της απόδειξης για την απουσία κοινωνικών διαφοροποιήσεων πηγάζει από την ομοιόμορφη αρχιτεκτονική του οικισμού και την ισότιμη κατανομή του χώρου. Αν και το Çatalhöyük ήταν φτωχό σε σχέση με μεταγενέστερες κοινωνίες και είχε χαμηλότερο επίπεδο τεχνολογικής εξέλιξης, όπως φαίνεται στο κείμενο, οι κοινωνικές σχέσεις που αναπτύχθηκαν εκεί, οδήγησαν σε υψηλότερη ποιότητα ζωής. Το ταξίδι στο νεολιθικό οικισμό και τους ανθρώπους του φαντάζει ουτοπικό, μέσα από το πρίσμα της σύγχρονης κοινωνίας και τα κριτήρια που αυτή επιβάλλει, αλλά θα ήταν αφελές να ερμηνεύουμε το παρελθόν αποκλειστικά βάσει αυτών. Τα ευρήματα των ανασκαφών του παρελθόντος δεν είναι παρά μόνο ο υλικός πολιτισμός, που παράχθηκε σε ορισμένα πολιτισμικά πλαίσια, τα οποία μπορεί να αδυνατούμε -λογικά και στα πλαίσια της ‘κανονικότητας’- να ερμηνεύσουμε, σε κάθε δεδομένο μεσοδιάστημα της εξέλιξης του πολιτισμού, όπως είναι και ο τρέχων ιστορικός χρόνος. Άλλωστε, τα εργαλεία, τα κοσμήματα, οι τροφές, οι ζωγραφιές, που ανασύρονται στις ανασκαφές, υπονοούν τη μεσολάβηση της ανθρώπινης δράσης, ενός παράγοντα που επιδέχεται πολλαπλές ερμηνείες και είναι πάντα απρόβλεπτος. Τα αρχαιολογικά δεδομένα υπάρχουν σε έναν πραγματικό κόσμο και αντιστέκονται στις ερμηνείες μας[1], πράγμα που κάνει την ανάγνωση και την κατανόηση του παρελθόντος (ή αλλιώς την αρχαιολογία) μια σύνθετη όσο και γοητευτική διαδικασία, αφού μέσω των νοημάτων που εμπεριέχει, δίνει την ευκαιρία για την προβολή του στο παρόν. Άλλωστε, ο ανασκαφέας του Çatalhöyük Ian Hodder υποστηρίζει ότι με τη σύνθετη ανάγνωση των αντικειμένων, των υποκειμένων και των δράσεων πίσω από τα αρχαιολογικά ευρήματα, «η μακροπρόθεσμη ιστορία μπορεί να ανασυσταθεί και μπορεί να συμβάλει στη συζήτηση μέσα στη σύγχρονη κοινωνική θεωρία και μέσα στην κοινωνία γενικά».

διαβάστε όλο το κείμενο εκτύπωση κειμένου

Επανεξετάζοντας τις Περιφράξεις: Χώρος, Υποκειμενικότητα και Κοινά

Περίληψη

Ενώ οι έννοιες των «περιφράξεων» και των «κοινών» γίνονται όλο και πιο δημοφιλής στην κριτική γεωγραφία, έχουν γίνει παρόλα αυτά λίγες προσπάθειες για να τις σκεφτούμε μαζί. Αυτό λοιπόν το κείμενο καθορίζει μια διαλεκτική των περιφράξεων-κοινών ως τρόπο σκέψης μέσω των σύγχρονων διαδικασιών αποκλεισμού, βίας και ετερότητας. Εμείς, εξετάζουμε τι διακυβεύεται μέσω μιας γεωγραφικής ανάγνωσης των περιφράξεων, που σημαίνει ότι αναζητουμε τη διαδικασία μέσω της οποίας ο νεοφιλελευθερισμός λειτουργεί μέσω συγκεκριμένων μορφών χωρικότητας και υποκειμενικότητας. Με αυτόν τον τρόπο αντιμετωπίζουμε τις χωρικότητες της περιφράξεις των «άλλων»: στρατηγικές και πρακτικές των σχέσεων που παράγουν τα κοινά (commoning), οι οποίες συναρθρώνουν πιο περιεκτικούς, δίκαιους και βιώσιμους χώρους. Εξετάζουμε την υλικότητα των περιφράξεων σε ένα ευρύ φάσμα χώρων, από τις διαδικασίες εγκατάστασης τειχών έως σε μια πιο ουσιαστική εκτίμηση των ποικίλων συναρθρώσεων των περιφράξεων τόσο σε υλικό επίπεδο όσο και στο επίπεδο των υποκειμενικοτήτων. Συνεχίζουμε, εξερευνώντας τις καταγραφές των περιφράξεων στο ανθρώπινο σώμα, εξετάζοντας το δίκαιο και τη βιοπολιτική. Ως συμπέρασμα, εξερευνούμε τις εφαρμογές αυτών των ισχυρισμών στην κριτική γεωγραφία.

διαβάστε όλο το κείμενο εκτύπωση κειμένου

Επισφαλής εργασία, μια φεμινιστική ματιά

Περίληψη

Αυτή η διάλεξη πραγµατοποιήθηκε στις 28η Οκτωβρίου του 2006 στο Bluestockings Radical Bookstore στη Νέας Υόρκης, ως µέρος του “This is Forever: From Inquiry to Refusal Discussion Series”. Απόψε θα παρουσιάσω µια κριτική στη θεωρία της επισφαλούς εργασίας που έχει αναπτυχθεί από τους ιταλούς µαρξιστές, και ειδικότερα στην εργασία των Antonio Negri, Paolo Virno, και Michael Hardt. Την αποκαλώ θεωρία επειδή οι απόψεις του Negri και των υπολοίπων ξεπερνούν την περιγραφή των εργασιακών αλλαγών που έχουν πραγµατοποιηθεί στη δεκαετία του '80 και '90, από κοινού µε την παγκοσµιοποίηση, όπως είναι η “επιφαλιοποίηση της εργασίας”, το γεγονός ότι οι επαγγελµατικές σχέσεις γίνονται πιο διερρηγµένες, η εισαγωγή του "ελαστικού χρόνου", και ο αυξανόµενος κατακερµατισµός της εργασίας. Η άποψή τους σχετικά µε την επισφαλή εργασία παρουσιάζει µια προοπτική στο τι είναι ο καπιταλισµός και ποια είναι η φύση του αγώνα σήµερα. Είναι σηµαντικό να προστεθεί ότι αυτές δεν είναι οι ιδέες µερικών διανοούµενων, αλλά θεωρίες που έχουν κυκλοφορήσει ευρέως µέσα στο ιταλικό κίνηµα εδώ και κάποια χρόνια, και έχουν πρόσφατα επηρεάσει και τις Ηνωµένες Πολιτείες.

διαβάστε όλο το κείμενο εκτύπωση κειμένου

ενότητες

τελευταίες μεταφράσεις

προς μετάφραση

Τα κείμενα με το προς μετάφραση είναι σε διαδικασία μετάφρασης