Κάλεσμα

Σε ΑΥΤΟΝ τον κόσμο και όχι ΑΥΤΟΥ του κόσμου

Περίληψη

Η Ιστορία γράφεται από τους νικητές. Το 1970, ο κομμουνισμός ήταν συνώνυμος του καθεστώτος που υπήρχε στην Σοβιετική ‘Ένωση και άλλα παρόμοια καθεστώτα. Τώρα δεν έχει κάποιο άλλο κοινωνικά αποδεκτό νόημα πέραν της ύπαρξης του στην πάλαι ποτέ Σοβιετική ‘Ένωση και σε παρόμοια καθεστώτα. Για τους ανθρώπους που ζούνε σε πρώην γραφειοκρατικές χώρες έχει γίνει μια λέξη συνώνυμη του μίσους, ένα σύμβολο καταπίεσης (κάτι που είναι κακό από μόνο του) στο όνομα της ελευθερίας (που το κάνει χειρότερο). Υπάρχει μια αντίστοιχη σύγχυση, όμως, και σε Δυτικές χώρες που δεν υπήρξαν ποτέ μέλη του ‘σοσιαλιστικού’ μπλοκ. Στη Γαλλία, για παράδειγμα, η οποία έχει ακόμα ένα επίσημα (μολονότι έχει πάρει την κάτω βόλτα) αποκαλούμενο Κομμουνιστικό Κόμμα, ή στη Βρετανία όπου το ΚΚΜΒ διαλύθηκε μετά το 1991, είναι το ίδιο δύσκολο να θέσεις το κομμουνιστικό ζήτημα όπως και στη Λιθουανία. Επικριτικές απόψεις για τον καπιταλισμό υπάρχουν σωρηδόν στην καθημερινότητα, στα ΜΜΕ και στoν ακαδημαϊκό λόγο, αλλά ο κομμουνισμός πια δεν θεωρείται απειλή ή υπόσχεση ώστε να τύχει σοβαρής αντιμετώπισης. Η σύγχυση συμπληρώνεται και από την αφάνεια.

διαβάστε όλο το κείμενο εκτύπωση κειμένου

Επισφαλής Ραψωδία: Σημειοκαπιταλισμός και οι παθολογίες της μετα-αλφα γενιάς

Περίληψη

Μια άπειρη σειρά διακλαδώσεων: με αυτό τον τρόπο είναι που μπορούμε να πούμε την ιστορία της ζωή μας, τις αγάπες μας, αλλά επίσης και την ιστορία των εξεγέρσεων μας, των ηττών μας και την παλινορθώσεων της τάξης. Σε κάθε δεδομένη στιγμή διαφορετικά μονοπάτια ανοίγονται μπροστά μας, και συνεχώς μας παρουσιάζονται με την εναλλακτική να πάμε εδώ ή εκεί. Στη συνέχεια θα αποφασίσουμε, να αποκόψουμε από ένα σύνολο άπειρων πιθανοτήτων να τα και να επιλέξουμε ένα μόνο δρόμο. Αλλά μπορούμε πραγματικά να επιλέξουμε; Είναι πραγματικά ζήτημα επιλογής, όταν πάμε εδώ και όχι εκεί; Είναι πραγματικά μια επιλογή, όταν οι άνθρωποις πηγαίνουν στα εμπορικά κέντρα, όταν οι επαναστάσεις μετατρέπονται σε σφαγές, όταν τα έθνη μπαίνουν σε πόλεμο; Δεν είμαστε εμείς που αποφασίζουμε, αλλά οι αλληλουχίες: μηχανές για την απελευθέρωση των επιθυμιών και μηχανισμοί ελέγχου επί του φαντασιακού. Η βασική διακλάδωση είναι πάντα αυτή: ανάμεσα στις μηχανές για την απελευθέρωση της επιθυμίας και τους μηχανισμούς του ελέγχου επί του φαντασιακού. Στην εποχή της ψηφιακής μετάλλαξης, οι τεχνικές κι οι αυτοματισμοί αποκτούν τον έλεγχο της κοινωνικής ψυχής. Ο Franco Berardi Bifo είναι ένας σύγχρονος συγγραφέας, θεωρητικός των μέσων -και ακτιβιστής των μέσων. Ίδρυσε το περιοδικό A / Traverso (1975-1981) και ήταν μέρος του προσωπικού του Ράδιο Αλίκη, ο πρώτος ελεύθερος πειρατικός ραδιοφωνικός σταθμός στην Ιταλία (1976-1978). Είναι συγγραφέας πολλών βιβλίων, συμπεριλαμβανομένων Cyberpunk, The Panther and the Rhizome, Politics of Mutation, Philosophy and Politics in the Twilight of Modernity, and The Factory of Unhappiness. Αυτή τη στιγμή συνεργάζεται με το περιοδικό Derive Approdi καθώς και διδάσκει κοινωνική ιστορία της επικοινωνίας στην Accademia di Belle Arti στο Μιλάνο.

διαβάστε όλο το κείμενο εκτύπωση κειμένου

Saul Newman Πόλεμος στο κράτος: Ο αναρχισμός του Στίρνερ και του Ντελέζ

Περίληψη

Συχνά η επιρροή του Μαξ Στίρνερ στη σύγχρονη πολιτική θεωρία παραβλέπεται. Ωστόσο, στην πολιτική σκέψη του Στίρνερ μπορεί να βρεθεί μια εκπληκτική σύγκλιση με τη μεταδομιστική θεωρία, ιδίως όσον αφορά τη λειτουργία της εξουσίας. Ο Andrew Koch, για παράδειγμα, βλέπει τον Στίρνερ ως στοχαστή που ξεπερνά τη χεγκελιανή παράδοση, στην οποία τοποθετείται συνήθως, υποστηρίζοντας ότι το έργο του είναι ένας προάγγελος των μεταδομιστικών ιδεών για τα θεμέλια της γνώσης και της αλήθειας (Koch, 1997). Ο Koch υποστηρίζει ότι η ατομικιστική πρόκληση του Στίρνερ στις φιλοσοφικές βάσεις του κράτους πηγαίνει πέρα από τα όρια της παραδοσιακής δυτικής φιλοσοφίας, παρουσιάζοντας μια πρόκληση για την μεταφυσική της επιστημολογίας. Από το πρίσμα αυτό μεταξύ Στίρνερ και μεταδομιστικής επιστημολογίας, που τέθηκε από τον Koch, θα εξετάσω τη σύγκλιση του Στίρνερ με ένα συγκεκριμένο μεταδομιστή στοχαστή, τον Ζιλ Ντελέζ, όσον αφορά το θέμα της κρατικής και της πολιτικής εξουσίας. Υπάρχουν πολλοί σημαντικοί παραλληλισμοί μεταξύ αυτών στοχαστών, και οι δύο μπορούν να παρουσιαστούν, με διαφορετικούς τρόπους, ως αντι-κρατιστές, αντιεξουσιαστές φιλόσοφοι. Θέλω να δείξω τον τρόπο με τον οποίο η κριτική του Στίρνερ στο Κράτος προεξοφλεί τη μεταδομιστική απόρριψη από τον Ντελέζ της σκέψης του κράτους, και το πιο σημαντικό, τους τρόπους με τους οποίους ο αντι-ουσιοκρατικός, μετά-ανθρωπιστικός αναρχισμός των δύο στοχαστών υπερβαίνει και, επομένως, αντικατοπτρίζει, τα όρια του κλασικού αναρχισμού. Το κείμενο εξετάζει τoυς δεσμούς μεταξύ της ανθρώπινης ουσίας, της επιθυμίας και της εξουσίας που διαμορφώνουν τις βάσεις της κρατικής εξουσίας. Έτσι, ενώ Κοχ εστιάζει στην απόρριψη του Στίρνερ των επιστημολογικών θεμέλιων του Κράτους, η έμφαση του κειμένου είναι στη ριζοσπαστική οντολογία του Στίρνερ- το ξεσκέπασμα των λεπτών συνδέσεων μεταξύ ανθρωπισμού, επιθυμίας και εξουσίας. Θα ήθελα επίσης να υποστηρίξω ότι αυτή η κριτική της ανθρωπιστικής εξουσίας, με την οποία τόσο ο Στίρνερ όσο και ο Ντελέζ ασχολούνται μπορεί να μας παρέχουν σύγχρονες στρατηγικές για την αντίσταση στην κυριαρχία του κράτους.

διαβάστε όλο το κείμενο εκτύπωση κειμένου

Μητρόπολη

Περίληψη

H μητρόπολη είναι για το πλήθος ότι ήταν το εργοστάσιο για την βιομηχανική εργατική τάξη. Η μητρόπολη μπορεί να θεωρηθεί αρχικά ως ο σκελετός και ο μυελός του πλήθους, δηλαδή ως το χτισμένο περιβάλλον που υποστηρίζει την δραστηριότητα του πλήθους και το κοινωνικό περιβάλλον που αποτελεί την δεξαμενή και το σύνολο των δεξιοτήτων επιρροής, κοινωνικών σχέσεων, συνηθειών, επιθυμιών, γνώσεων, και κυκλοφορίας κουλτουρών. Η μητρόπολη όχι μόνο εγγράφει και επανενεργοποιεί το παρελθόν του πλήθους -υποταγή, πόνος και αγώνες- αλλά επίσης θέτει τις συνθήκες, θετικές και αρνητικές, για το μέλλον του.

διαβάστε όλο το κείμενο εκτύπωση κειμένου

Ποια είναι η εναλλακτικη;

Περίληψη

Ομιλία του W. Bonefeld στην Αναρχική Έκθεση Βιβλίου στο ΛΟνδίνο τον Οκτώβρη του 2010.

διαβάστε όλο το κείμενο εκτύπωση κειμένου

Ο φετιχισμός των ψηφιακών προϊόντων και η κρυμμένη εκμετάλλευση

Περίληψη

Όποτε μιλάμε για το ίντερνετ, τη «μυθολογική μηχανή» στις κουβέντες μας – με τη στήριξη της ιδεολογίας που αναπνέουμε κάθε μέρα, είτε μας αρέσει είτε όχι – αναπαράγει έναν μύθο: την ιδέα της τεχνολογίας ως μιας αυτόνομης δύναμης, ενός υποκειμένου με το δικό του πνεύμα, μιας πραγματικότητας που αναπτύσσεται από μόνη της, αυθόρμητα και τελειολογικά. Κάποιος είχε μέχρι και την εξαιρετική ιδέα να αποδοθεί το βραβείο Νόμπελ Ειρήνης στο ίντερνετ (το οποίο, απλώς όπως κάθε άλλη υποδομή και δίκτυο, μπορεί να χρησιμοποιηθεί για κάθε σκοπό, συμπεριλαμβανομένου και του πολέμου). Αυτή η ρητορική συγκαλύπτει τις σχέσεις τάξης, ιδιοκτησίας και παραγωγής: μπορούμε να δούμε μόνο τα φετίχ τους.

διαβάστε όλο το κείμενο εκτύπωση κειμένου

Η εξουσία και η δόξα: O Giorgio Agamben για την οικονομική Θεολογία

Περίληψη

”Η εξουσία και η δόξα ", Giorgio Agamben, 1 1ο BN Ganguli Memorial Lecture, CSDS, 11 Ιανουαρίου 2007.

διαβάστε όλο το κείμενο εκτύπωση κειμένου

Η Αμερική των Φυτειών: Η Κτηνώδης Νότια Αριστοκρατική Παράδοση Νικάει στους Πολιτισμικούς Πολέμους

Περίληψη

Στις ΗΠΑ υπάρχουν δύο παραδόσεις εξουσιαστικών ελίτ. Η βόρεια δημοκρατική και κοινωνικά υπεύθυνη και η νότια ρατσιστική και αντιδημοκρατική. Ιστορικά η σύγκρουση μεταξύ αυτών των δύο υπήρξε σημαδιακή για την ιστορία. Η νίκη της πρώτης σηματοδότησε την πορεία των ΗΠΑ, αλλά τα τελευταία χρόνια ο Νότος ανακάμπτει...

διαβάστε όλο το κείμενο εκτύπωση κειμένου

Σελίδα 5 από 25

ενότητες

τελευταίες μεταφράσεις

προς μετάφραση

Τα κείμενα με το προς μετάφραση είναι σε διαδικασία μετάφρασης